Na której ręce mierzyć ciśnienie tętnicze? Zgodnie z wytycznymi Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) na etapie wstępnym należy wykonać pomiary porównawcze na obu rękach, a następnie regularnie monitorować ciśnienie na tej ręce, na której odczyty są systematycznie wyższe – za miarodajny zawsze uznaje się wyższy wynik. Pomiar na ręce niedominującej (praworęczni – lewa, leworęczni – prawa) jest wygodniejszy technicznie, ale dopuszczalny tylko wtedy, gdy to na niej wartości są wyższe.
Nadciśnienie tętnicze przebiega bezboleśnie i grozi udarem mózgu, zawałem serca czy niewydolnością nerek; w Polsce dotyczy szacunkowo około 3 mln osób. Prawidłowe ciśnienie spoczynkowe dorosłego to 110–130 mm Hg skurczowe i 65–80 mm Hg rozkurczowe; podwyższone to 120–139 / 70–89 mm Hg, a nadciśnienie rozpoznaje się przy wartościach powyżej 140 mm Hg i od 90 mm Hg. Jednorazowy odczyt nigdy nie stanowi podstawy rozpoznania.
Zasady domowej samokontroli (walidowany aparat z automatycznym mankietem naramiennym):
- 30 minut przed pomiarem bez kawy, tytoniu i intensywnego wysiłku; tuż przed badaniem 5 minut odpoczynku na siedząco.
- Pomiary dwa razy dziennie o stałych porach – rano na czczo przed lekami i wieczorem; każdorazowo dwa pomiary w odstępie 1–2 minut, przez 3–7 dni.
- Jeśli średnia z 3 dni jest zbliżona do progu leczenia, kontynuować pomiary przez pełne 7 dni; ostateczna jest średnia wszystkich odczytów.
- Pozycja siedząca z podpartymi plecami, przedramię na blacie stołu, mankiet na nagim ramię ok. 1,5 cm powyżej zgięcia łokciowego, na wysokości serca, dopasowany do obwodu ramienia (poduszka: długość 75–100 proc., szerokość 35–50 proc. obwodu).
Źródło: Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne; redaktor: Krystian Lurka.
Komentarze
Nie ma jeszcze komentarzy. Rozpocznij rozmowę.